*DuYGu GeMiSi*

[*MeVSiM*]

Alıp başını gitmek istersin.
Bilmediğin, bilinmediğin,
Çözmediğin, çözülmediğin bir denkleme.
Biraz ürkek düşünürsün.
Biraz kekeme....


' Üstüme gelme hayat!
Bundan sana ne...? ! '

Kekemeliğin korkularındandır.
Giderken bile; gidene değil de
Geride kalana aklın takılır.



Bir yanına yatarsın ' git.. ' der
bir yanın ' kalmalısın... '
Geceleri hep uykusuz kalırsın...
Ayağına pranga olur tüm düşündüklerin.
Gitmeden daha
Sen; gider gider gelirsin...

' Üstüme gelme hayat....
beni bilirsin....'



Kaldığın bu yerde
Harcadığın yılların gelir aklına
Bir bir sayarsın,
Toplarsın, çarparsın,
Böler, çıkarırsın.
Bakkal defteri kadar kalın
Bakkal defteri kadar karmaşa... Farkedersin i hayatı
Arka sokaklarda dolanarak yaşarsın.
Kabarmış hesabından kaçarsın.



Üstüme gelme hayat...!
Daha neyi alacaksın..? ! '

Hep sevmişsindir aslında.
Hep ama hep sevmişsindir.
Birini sevmişsindir sonra.
Sonra birini daha...
Birini daha...
Daha....! ?
Her gelip geçen gemiye aşık olmuşsundur
Gemiler gitmiş
Sen yorulmuşsundur.

' Üstüme gelme hayat....!
Gemi olmuşmusundur..? '



Kocaman bir mahalleden
Daracık bir sokağa.
Sokaktan ufacık bir eve
Evden odaya....
kurtulmak ister gibi
kapatmışsındır kalabalıklara kendini.
Gitgide yanlız kalmışsındır.
Yalın yaşanan gecelerde
Gitmekle kalmak arasında dolanırken
Beynine bir silah gibi dayamışsındır korkularını.
Yalnız...Korkak...Kekeme....

!..Üstüme gelme hayat..!
!..Kıyarım kendime...!

alıntıdır

[*MeVSiM*]

GELMEYİŞLERİN EKSİLTİR BENİ





Gelmeyişlerin tek kötü kaderiydi yalnızlığımın.
Bir alın yazgısı, kara bir dua gibi...
Tüm hücrelerime sen yazılmıştın yar.
 
Çoğalıyordun...
 Bu çoğalışı durdurmak için yavaş yavaş
öldürüyordum kendimi.

Sonra..
Sonrası mı? Aklıma her düşüşünde seninle birlikte
 yeni hücreler doğurdu bedenim. Ölüm gecikti,sen çoğaldın,
 ben varoluşa tutundum...
 
Yine, yeniden seni çizdim vücudumun her karesine...

Yorgunum...
Sokakların ihmale uğramış köşelerine yasladım
 sırtımı. Önümden yaralanmış yürekler geçiyor ağır ağır. Gözleri
kanlı bakıyor sokak çocuklarının, sokak kan kokuyor, ben
içten içe kanıyorum...

Viran evlere sakladım ruhumu, beni vareden toprağa gömdüm
 aşkımı; yeşermesi için baharı bekledim; gelmedi. Seni yeniden
yaşamak için bahar oldum...

Yıllardır bu köhne yaşama hapsolmuş gibiyim, yıllardır bilmediğim suretinin hayalini çiziyorum semaya. Bu labirentin çıkışları
sana değil miydi sevdiğim?

Gelmedin..
Gelmeyişlerin gelişlerini anlamsız kıldı. Ne büyük yanılgıymış
 yıllarca seni beklemek...

Ağlamaklı gülüşler gelip yerleşti dudağımın kenarına. Bir kahkaha
atsam gözlerim boşaltacak yüklerini biliyorum, bir yaş seli seni
gözlerimden alıp tekrar tekrar yüreğime taşıyacak...

Sensizliğe giden seferin son neferiyim,yangın yeri çöllere
sürgünüm; açlığa, sefalete mahkumum,
sana susuzum...

Bir antik kent yalnızlığı benimkisi, bir ortaçağ haraplığı, bir
 karanlık dönem, bir illet; gelip beynime yerleşmiş. Sensizliğe
oynadığım tek kişilik bir oyun hayatım, sana söylediğim makamsız
bir şarkı aşkım, uyaksız şiirimsin sen, parlak ciltli kitaplarım,
kalemlerim, kağıtlarım...

Putlaşmış yazgılarını devirip hayatın sana koşuyorum.
Ulaşılmazım oluyorsun; sevgim isyana dönüşüyor.
Çığlıklarım sardı bu kenti duyuyor musun?

GELMEYİŞLERİN EKSİLTİR BENİ...

[manolya]

GELMEYİŞLERİN EKSİLTİR BENİ...  :alkış. :alkış. :alkış.

harikasın havin çok güzel bir şiir herzamanki gibi  :9: